Kronieken Parochie

DE GODDELIJKE LITURGIE “IN DE ETHER”

Op zondag 10 februari 2019 werd in de parochie van de HH. Kyrillos en Methodius te Oostende de Goddelijke Liturgie uitgezonden op TV 1. Voor de koorleden en de altaardienaars, ging aan deze viering een voorbereiding vooraf, in samenwerking met de technische TV-ploeg.

Tijdens de viering zelf was er vooral het groeiend besef dat de woorden, de gebeden, de gezangen, nu tot ver over de muren van het kerkgebouw heen, talrijke onbekenden bereikten.

Zo bijvoorbeeld, de steeds herhaalde gebedsoproep van de diaken: “Nogmaals en nogmaals laten wij in vrede bidden tot de Heer – help en red ons o God door uw genade”. En dan is er ook de veelvuldige vredewens van de celebrerende priesters: “Vrede aan allen”.

In hoevele huizen, in hoevele mensenharten is die vrede nedergedaald?

En hoevelen zullen getroost zijn door de aanblik van de ikoon van Christus, van zijn Heilige Moeder, van de Heilige Nicolaas? Het antwoord op deze vragen zal meestal onbekend blijven, of toch… Eén der vele anonieme kijkende luisteraars belde naar Vader Bernard om hem te zeggen hoezeer deze uitzending hem had getroost in het diepe verdriet van de recente dood van zijn echtgenote.

Moge over al die onbekende kijkers-luisteraars Gods zegen blijvend neerdalen.

Aartspriester Bart D’Huyvetter

Deelname aan de Oecumenische Gebedsdienst te Oostende

Deelname aan de Oecumenische Gebedsdienst te Oostende

In het kader van de Week van Gebed voor de eenheid van de Christenen, die plaats had van 20 t/m 27 januari 2019, vierden we een Oecumenische Gebedsdienst op woensdagavond 23 januari 2019 om 19u00 in de Hazegraskerk, Rachel Lancsweertplein te Oostende. Een dienst met als thema: “Recht voor ogen” (Deuteronomium 16, vers 11-20).

De dienst werd voorgegaan door de dominee Andries Boekhout, die de protestantse kerk van Oostende vertegenwoordigde en dit in concelebratie met de volgende leden van de clerus: E.H. deken van Oostende, Antoon Wullepit, die aanwezig was voor de katholieke geloofsgemeenschap. De anglicaanse kerk had voorzien om Rev. Augustine Nwaekwe ter plaatse af te vaardigen maar hij moest forfait geven wegens het te drukke verkeer. Onze orthodoxe geloofsgemeenschap werd vertegenwoordigd door Vader Andreas D’hoe, de bedienaar van onze parochie te Oostende.

Het thema “Recht voor ogen” verwijst naar de oproep om ‘recht te zoeken’ in de centrale Bijbeltekst die dit jaar gekozen is door de kerken in Indonesië. Deze ervaren hoe onrecht zorgt voor verdeeldheid in de samenleving. Deze thematiek sluit prachtig aan bij de Week van Gebed voor de eenheid. In Deuteronomium 16 vers 10-20 geeft God de opdracht om rechters aan te stellen en niets anders te zoeken dan het recht. Voor Christenen in Indonesië is dit een belangrijk gegeven en voorwaarde tot eenheid.

Tijdens de dienst werden de lezingen netjes verdeeld per geloofsgemeenschap. De homilie werd verzorgd door dominee Andries Boekhout die verder diepgaand reflecteerde over het thema.  Op het einde van de dienst, bij de zending, nodigde de protestantse voorganger alle concelebranten uit om samen de gelovigen te zegenen.

Tal van leden van de katholieke, protestantse, anglicaanse en orthodoxe gemeenschappen waren aanwezig voor dit gezamenlijk gebed naar zichtbare eenheid toe.

Nadien volgde een receptie, waar de ontmoeting zich nog verder kon verdiepen . Met onze oprechte dank voor onze aanwezige parochianen.

Verslag Vader Andreas

KINDERCATECHESE 19 januari 2019

Verslag kindercatechese 19 januari 2019

 

Thema: de iconostase – De Bijbel in beelden

 

Onze orthodoxe wereld is vol met beelden. Alles wat visueel is, brengt ook veel meer informatie over. Er wordt gezegd dat een beeld meer zegt dan duizend woorden. In onze orthodoxe kerken vinden we overal beelden maar de grootste verzameling van beelden vinden we op de grote wand voor het altaar, die iconostase noemt. Tot nu toe heb ik het woord beeld gebruikt maar wat de orthodoxie betreft, zijn die beelden in feite iconen. Als een beeld waardiger is dan woorden, dat is een icoon veel meer waardiger dan een beeld. Een icoon brengt meer dan enkel een verhaal of een gezicht, het brengt ook de onzichtbare heiligheid en het gevoel van de geheimnisvolle liefde van God over. Geen enkel schilderij kan dit gevoel overbrengen zoals een icoon doet.

Daarom begonnen we dit jaar met de kenissmaking met de iconostase die de hele bijbel in beelden bevat. Elk land heeft zijn eigen stijl van iconostase maar de idee blijft dezelfde: de iconostase markeert de symbolische grens tussen de hemel (de altaarruimte) en de aarde (het schip: waar de mensen in de kerk zijn). Alleen in de kerk zijn mensen zo dicht bij het paradijs!

In het begin toonde Vader Andreas aan de kinderen hoe we de iconen dienen te vereren bij het binnenkomen van de kerk. Het was mooi te zien hoe de kinderen, van de grootste tot de kleinste, het kruisteken maakten voor de iconen. Ze waren heel aandachtig om het goed te doen en ook blij. Soms wanneer wij volwassenen ons kruisteken maken voor een icoon zien we zichtbaar de zorgen op onze gezichten. Als men een paar vleugels zou bevestigen aan deze kinderen zou ik de indruk hebben dat het engelen waren. Vader Andreas toonde daarna de iconostase van onze kerk in Oostende, die heel mooi is en grote iconen heeft. Onze iconostase heeft een Griekse stijl met maar één lijn iconen. Toen Vader Andreas de Konijklijke Deuren opende, heb ik de stralende gezichten van de kinderen gezien: het was de eerste keer dat ze zo van dichtbij het altaar en de fresco’s konden zien. Toen dacht ik: hier op deze plek net voor de Koninklijke Deuren heeft de echte, de levende ontmoeting plaats tussen het paradijs en de aarde, tussen de mensen en de engelen. Het was alsof de engelen net hier de kinderen kwamen omarmen en omgekeerd. Als ik naar de foto kijk die we achteraf namen heb ik de indruk dat op dat moment de gezichten van de kinderen de gezichten van de engelen weerspiegelden …

Wij als volwasenen kunnen ook iets van de kinderen leren: opnieuw verbaasd en blij zijn als we de kerk binnengaan: zonder zorgen, zonder de slechte gebeurtenissen  nonstop in onze gedachten te herhalen en de dagelijkse mooie dingen opnieuw te leren appreciëren.

Dan presenteerde Daniel op een groot scherm een volledige iconostase met de vele verdiepingen zoals gebruikelijk in Rusland en Roemenië. Daarna kreeg elk kind een miniatuur iconostase in A3 formaat met alle iconen erbij. De kinderen moesten het model op het scherm bestuderen en elke afzonderlijke icoon plakken op de juiste plaats op hun eigen miniatuur iconostase. De kinderen kregen de complete miniatuur iconostase met gelamineerde iconen erop mee naar huis als cadeau.

Na het knutselwerk bracht Daniel nog een interactief experiment: een kleurrijke  vulkaanuitbarsting. De symboliek van de kleuren die uitbarsten uit de vulkaan was de volgende: Jezus kwam niet alleen voor de joden maar voor de hele wereld, onafhankelijk van de kleur van hun huid of het kleur van hun vlag. Iedereen is welkom in de kerk van Christus.

De traditionale zelfgemaakte pannenkoeken die de mama van Vader Andreas daarna ook opdiende, was de laatste leuke en letterlijk lekkere activiteit die de kinderen samen deelden.

Zoals ik eerder gezegd heb, het beeld van vrolijke kinderen met de miniatuur iconostase in hun handen vertelt meer dan duizenden woorden. Laat ons in ons leven ook meer het beeld van Christus uitstralen naar andere mensen toe zonder al te veel woorden!

 

Verslag Daniel Magurianu

Bezoek basisschool “De Groeiboom” Oostende.

 

Een groep kinderen van de basisschool “De Groeiboom” uit Oostende kwamen een bezoek brengen aan onze parochiekerk van de HH. Kyrillos en Methodios en dit op dinsdag 14 maart 2017.

Het ging om 20 kinderen van het vijfde leerjaar die onder begeleiding van hun vier leerkrachten Levensbeschouwelijke Vakken het traject van en naar de school al stappend aflegden. Een bezoekje brengen aan ons gebedshuis en ook de eigenheid van onze godsdienst beter leren kennen stond op hun verlanglijstje.

Een grote groep kinderen was onder de indruk van onze mooi ingerichte kapel met haar kleurrijke iconen en blinkende voorwerpen. De vragen borrelden spontaan op.

Vader Andreas, de bedienaar van de parochie, beantwoordde zo goed mogelijk al hun vragen. Zichtbaar voldaan keerden de kinderen te voet terug naar hun school voorzien van nieuwe kennis over onze Orthodoxe godsdienst.